Hi, ik ben Laura
- Een goedlachse en enthousiaste dertiger
- Mama van twee geweldig maar pittige meiden
- Vrouw van …
- Iemand die graag sport (lopen en krachttraining)
- Een echte actieveling die graag van alles om handen heeft
- Maar zelf ook geregeld nog eens op de rem moet gaan staan. ‘Cause you can’t do it all!’
Verder ben ik ook erkend klinisch psychologe, heb 2 coachingsopleidingen met succes afgerond en heb me intussen ook verder verdiept in ‘Acceptance en commitment therapie’.
Als psychologe geeft het mij enorm veel voldoening een schakel te kunnen zijn in het verhaal van mensen. Ik hou er echt van om met hen mee te lopen, te ondersteunen, te begeleiden en aan te moedigen. Maar ook om aanwezig te kunnen zijn tijdens die zware momenten, ruimte te kunnen creëren voor wat er aanwezig is op een veilige, ondersteunende manier
Mijn verhaal
Ik ben best blij met hoe ik nu in het leven sta maar dat was lang niet altijd het geval. Als ik nu terugkijk op m’n leven heb ik me jarenlang klein gehouden. Ik had nooit genoeg zelfvertrouwen om mezelf te laten zien, om aan de buitenwereld te tonen waar ik voor stond of wat ik belangrijk vond. Ik was stil en terughoudend. Ik heb me jarenlang aangepast aan de mensen rondom mij, ervan overtuigd dat ik m’n plek niet mocht innemen.
Geloof mij gerust wanneer ik zeg dat die muren afbreken enorm veel tijd en moeite heeft gevraagd. Dat gebeurde niet zomaar. Maar beetje bij beetje werd het mij wel duidelijk dat het leven zoveel meer betekenis kan krijgen wanneer je je comfortzone durft te verlaten. ‘It’s where the magic happens’
Ik moest mezelf toch niet langer klein houden, ik mag er ook zijn!
Ik was bang, bang om niet goed genoeg te zijn, bang niet te kunnen voldoen aan m’n eigen (veel te hoge) verwachtingen maar vooral ook niet te kunnen voldoen aan de verwachtingen van anderen. Wat zullen ze van mij denken als ik het verpest, als ik een fout maak, als ik iets verkeerd zeg, … .
Ik had m’n comfortzone volledig uitgebouwd, omringd door enorm hoge en sterke muren. Tot ik op een bepaald moment begon te merken dat het daarbinnen wel veilig aanvoelt maar het ook erg beperkend werd.
En ik ga het hier niet mooier voordoen dan het is. Ook ik trek me soms nog terug in m’n comfortzone, ook ik raak nog getriggerd, ook ik verval nog in oude gewoonten. En dat is helemaal ok. Ik ben mens, ik kan leren, ik kan altijd opnieuw proberen en beginnen.
En jij bent ook mens, jij mag ook leren, jij mag ook vallen, opstaan en opnieuw proberen. En als jij dat ziet zitten wil ik dat heel graag samen met jou uitzoeken.
Het mens zijn helemaal leren omarmen.